Menu

W Środę Popielcową, rozpoczyna się w Kościele czterdziestodniowy czas Wielkiego Postu. Głόwne przesłanie tego okresu koncentruje się na duchowym przygotowaniu chrześcijan do godnego przeżywania świąt Zmartwychwstania Pańskiego, największych świąt chrześcijaństwa związanych z wydarzeniami męki śmierci i zmatwychwstania (Paschy) Chrystusa; wydarzeniami, ktόre stanowią fundament Kościoła i naszej wiary. Ponieważ są to najważniejsze święta (zwane też paschalnymi), dlatego domagają się specjalnego przygotowania, by mόc je należycie przeżyć; stąd też ich nazwa: Wielkiego Postu.

Historycznie rzecz biorąc, okres ten kształtował sie powoli, przyjmując rόżne formy, by wreszcie osiągnąć znane nam dziś oblicze. W pierwszych wiekach Wielki Post obejmował tylko Wielki Piątek i Wielką Sobotę. W III w. poszczono już cały tydzień, zaś na początku IV w., na pamiątkę czterdziestodniowego postu Jezusa na pustyni oraz czterdziestu lat wędrowania Izraelitów po ucieczce z Egiptu, został on przedłużony do czterdziestu dni. W VII w. za początek postu przyjęto szóstą niedzielę przed Wielkanocą. Ponieważ niedziele były wyłączone z postu, aby zachować 40 dni pokutnych, ich początek przypadał na środę; stąd Środa Popielcowa. Od 1570 roku był to już zwyczaj powszechnie obowiązujący w Kościele. W tym dniu na znak pokuty posypywano głowy popiołem przypominając sobie o prawdziwej wartości życia przy Bogu. Po Soborze Watykańskim II (1962-1965) ujednolicono rόżnie funkcjonujące nazwy niedziel Wielkiego Postu, tak że dziś nazywają się one: pierwsza, druga, trzecia, czwarta, piąta Wielkiego Postu, szόsta natomiast nazywa się Niedzielą Palmową, czyli niedzielą Męki Pańskiej. Okres Wielkiego Postu trwa do liturgii Wielkiego Czwartku, ktόra z kolei rozpoczyna właściwe jedno wielkie Święto Paschalne celebrowane w ramach trzech dni, tzw. Triduum Paschalne.

W ciągu całego okresu, idąc śladem biblijnej zachęty: poszczenia, modlitwy i jałmużny, przyjmowano rόżne praktyki pokutne, aby uwydatnić wagę tego okresu i należycie przygotować się do właściwych świąt. W związku z tym cała zewnętrzna oprawa liturgiczna przyjęła rόwnież odpowiednią formę: przez cały czas Wielkiego Postu na przykład nie śpiewa się Alleluja; w jego miejsce wykonuje się inny śpiew przed Ewangelią. Poleca się rόwnież używania szat liturgicznych koloru fioletowego.

W obecnych czasach, korzystając z bogactwa historycznego rozwoju tego okresu oraz śledząc biblijno-liturgiczne wskazόwki Kościoła, mamy pełniejszy obraz tego, co ten czas rzeczywiście oznacza i jak się w nim najlepiej przygotować na święta wielkanocne. Jest to przede wszystkim okres duchowego przygotowania wnętrza (w języku biblijnym: serca) człowieka, ktόremu towarzyszą zewnętrze przejawy i pewne gesty.


W okresie Wielkiego Postu uczestniczymy w nabożeństwach:

Droga Krzyżowa – piątek godzina 17:45

Gorzkie Żale – niedziela godzina 17:30

Środa Popielcowa swą nazwę przyjęła z obrzędu posypywania głów popiołem. W obecnej liturgii symbolowi temu towarzyszą wypowiadane przez kapłana słowa: "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" lub "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". To gest uznania swojej niewystarczalności i zależności od Boga. 
Środa Popielcowa rozpoczyna okres czterdziestodniowego przygotowania do największej chrześcijańskiej uroczystości - świąt Wielkiej Nocy. Wielki Post trwa do początku liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej sprawowanej w Wielki Czwartek. 
Tradycja posypywania popiołem na znak pokuty sięga VIII wieku. Od XI stulecia zwyczaj ten przyjął się w całym Kościele. Popiół pochodzi ze spalonych palm, poświęconych w poprzednim roku podczas Niedzieli Palmowej. 
Tego dnia obowiązuje wstrzemięźliwość i post. Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście - osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia. W tym dniu ludzi wierzących obowiązuje post ścisły, tzn. jeden posiłek do syta, bez potraw mięsnych. 

 

 

Ofiarowanie Pańskie, tradycyjnie nazywane dniem Matki Bożej Gromnicznej, obchodzone 40 dni po Bożym Narodzeniu (2 luty). Upamiętnia ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia. Jak podaje Ewangelia św. Łukasza, każdy chłopiec miał być poddany symbolicznemu ofiarowaniu Bogu w świątyni. W przypadku Jezusa obrzęd ten miał jednak wyjątkowy charakter, ponieważ ofiarowywał się on swojemu Ojcu. Będąc zarazem człowiekiem, reprezentował również całą ludzkość, która oddaje się woli Bożej, będąc jednocześnie „światłem” woli Pańskiej. Tradycyjnie od IX wieku tego dnia w kościołach święci się gromnice  które miały chronić domostwa przez piorunami. Odbywa się również procesja z płonącymi świecami.  Według podania procesja z zapalonymi świecami była znana w Rzymie już w czasach papieża św. Gelazego w 492 r. Od X w. upowszechnił się obrzęd poświęcania świec, których płomień symbolizuje Jezusa - Światłośćświata, Chrystusa, który uciszał burze, był, jest i na zawsze pozostanie Panem wszystkich praw natury. Dawniej po uroczystościach przynoszono płonące świece do domów i wypalano znak krzyża w belce na suficie  miał on chronić przed nieszczęściem i żywiołami. Co więcej, wierni przynosili zwykle świece, przy których byli chrzczeni, i które „towarzyszyły” im przez całe życie (wręczano je również konającym). Święto Ofiarowania Pańskiego wyznacza również zakończenie okresu bożonarodzeniowego, kończy sięśpiewanie kolęd, a choinki powinny zostać rozebrane. 

Wielu z nas Boże Narodzenie kojarzy się z zabieganiem przedświątecznym,

 zakupami, nerwową atmosferą, pośpiechem, a dopiero później ze spotkaniem

całej rodziny, Pasterką, śpiewem kolęd.

 Jest jednak coś, tak trudne do zdefiniowania, opisania, wyjaśnienia,

 coś, co sprawia, że stajemy się czystsi, jaśniejsi, lepsi od nas codziennych,

 od nas takich, jacy jesteśmy zazwyczaj.

W każdym z nas leży możliwość bycia lepszym, zdolność do tego, aby wspiąć się

 na wyższy poziom doskonałości moralnej, by rodzić się na nowo.

 Boże Narodzenie to właśnie czas narodzin,  to również sposobność do osobistej

przemiany i odnowy.

Życzymy, by stało się to rzeczywistością i trwało w nas jak najdłużej.

Niech Boże Narodzenie staje się dla nas każdego dnia.

 "A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas..."

 

Na piękne dni świętowania, kolędowania, na dni dobrych spotkań życzymy  WSZYSTKIM,

by każdy z nas odkrył światło gwiazdy i anielskie śpiewy,

które  zaprowadzą nas bliżej Dzieciątka i Jego zatroskanej Matki.

Życzymy zdumienia nad miłościa Boga oraz pięknych ,

niezapomnianych  wzruszeń i chwil w gronie rodziny i najbliższych.

Dużo zdrowia i Bożego pokoju.

                             BŁOGOSŁAWIONYCH ŚWIĄT!                            

                                                                        Ks. Proboszcz                             

                                           Ks. Wikariusze

 

 

REKOLEKCJE ADENTOWE  5-8 12.2015 R.

 

SOBOTA - GODZ.  18:30. ROZPOCZĘCIE REKOLEKCJI

NIEDZIELA - MSZE ŚW.Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

PONIEDZIAŁEK

6:30. MSZA ŚW. Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

9:00. MSZA ŚW. Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

17:15. MSZA ŚW. Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

18:30. MSZA ŚW. Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

WTOREK            

7:00.  MSZA ŚW. Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

9:00. MSZA ŚW.  Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

17:15. MSZA ŚW.  Z NAUKA REKOLEKCYJNA

18:30. MSZA ŚW.  Z NAUKA REKOLEKCYJNĄ

SPOWIEDŹ ŚW.

PONIEDZIAŁEK  

6:30.- 8:30.

15:30.- 17:15

18:00.- 18:30

 

KALSK

 

NIEDZIELA - 16:00 -  MSZA ŚW. Z NAUKĄ REKOLEKCYJNĄ

PONIEDZIAŁEK  - 16:45 - NAUKA I MSZA ŚW.

WTOREK  - 16:30 - NAUKA I MSZA ŚW.

SPOWIEDŹ ŚW.

PONIEDZIAŁEK - 16:00- 16:45

Bóg w swojej wielkiej miłości do człowieka dał swego Jednorodzonego Syna, który przyszedł na świat by dokonać dzieła odkupienia ludzi. Jednak tę łaskę każdy z nas musi osobiście przyjąć. Zadaniem Kościoła jest przygotowanie ludzi na godne przyjęcie Chrystusa. Kościół czyni to, między innymi, poprzez ustanowienie roku liturgicznego. Adwent rozpoczyna nowy rok kościelny. Jest on pełnym tęsknoty oczekiwaniem na Boże Narodzenie, na przyjście Chrystusa. Adwent to okres oczyszczenia naszych serc i pogłębienia miłości i wdzięczności względem Pana Boga i Matki Najświętszej.

 

Roraty w Naszym Kościele o godzinie 17:15

 

więcej...

Z miłości do Matki Najświętszejpodejmujemy zobowiązanie do codziennego odmawiania co najmniej jednej dziesiątki różańca św. Naszym zadaniem jest również szerzenie modlitwy różańcowej w rodzinie, szkole, wśród koleżanek i kolegów. Pragniemy odpowiedzieć na orędzie, jakie Matka Boża skierowała w Fatimie za pośrednictwem trojga pastuszków, wzywając wszystkich ludzi do codziennego odmawiania różańca. To wezwanie Maryi jest aktualne także dzisiaj. Potrzeba naszej wytrwałej modlitwy, by na świecie mógł zapanować pokój i zwyciężyło dobro. Matka Boża prosi także Ciebie o codzienną modlitwę różańcową. Jedna dziesiątka różańca św. trwa tylko 3 minuty. To tak niewiele, a jak wiele łask możemy wyprosić dla siebie, swoich najbliższych, dla Ojczyzny i całego świata. A więc jeśli chcesz być apostołem Matki Najświętszej oraz pomagać Jej w przemianie świata i ratowaniu grzeszników dołącz do naszej wspólnoty!

 

RÓŻANIEC W NASZYM KOŚCIELE:

dzieci - 17:15

dorośli - 18:00


Rozważanie tajemnic Różańca:

Różaniec - tajemnice radosne

ZWIASTOWANIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNIE

Oto ja Służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa (Łk 1,38).

Tak odpowiedziała Maryja na słowa zwiastowane Jej przez Anioła, że - przez włączenie się w zbawcze plany Boże - zostanie Matką Mesjasza i Zbawiciela całej ludzkości. Wspieraj nas, Maryjo, abyśmy i my umieli podejmować Boże wezwania i świadomie współpracować w dziele zbawiania świata. Dla nikogo z nas nie ma piękniejszej drogi życia, jak potwierdzać każdego dnia swoją wolę wypełniania planów Bożych.

NAWIEDZENIE ŚWIĘTEJ ELŻBIETY

A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? (Łk 1,43).

Te słowa wypowiedziała Elżbieta na widok Maryi wstępującej do jej domu, by ofiarować pomoc oraz samego Jezusa i Jego błogosławieństwo. Z czym ja idę do ludzi, co im przynoszę? Maryjo, naucz nas nieść ludziom prawdziwą pomoc, jakiej w danej chwili najbardziej potrzebują, oraz Boży pokój. Potrafimy to zadanie spełniać wtedy, gdy o każdym z nas można będzie powiedzieć: "pełen czy pełna łaski", jak Elżbieta rzekła o Maryi.

NARODZENIE PANA JEZUSA

Dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan (Łk 2,11).

Tymi słowami obwieszczona została światu radosna nowina: Bóg stał się człowiekiem i narodził się w ludzkiej postaci po to, aby nas zbawić, by stworzyć każdemu człowiekowi możliwość uczestnictwa w Bożej rzeczywistości. Maryjo, rodząca światu Zbawiciela, naucz nas nieustannie rozpoznawać w naszym życiu Boga i przyjmować Go zawsze, gdy do nas przychodzi.

OFIAROWANIE JEZUSA W ŚWIĄTYNI

Oto Ten przeznaczony jest... na znak, któremu sprzeciwiać się będą (Łk 2,34).

Te prorocze słowa wypowiedział Symeon podczas ofiarowania małego Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Życie potwierdzi później ich całkowitą prawdziwość. Jedni będą wołać: "Witaj, Królu", a inni krzyczeć: "Na krzyż z Nim". Maryjo, której duszę miał przeniknąć miecz boleści, ucz nas poznawać prawdę o Twoim Synu, Jezusie Chrystusie, by zawsze pozostawał światłem rozjaśniającym mroki naszego myślenia i pojmowania życia; by nigdy nie stał się dla nas znakiem sprzeciwu.

ODNALEZIENIE W JEZUSA ŚWIĄTYNI

Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni (Łk 2,46).

Maryja i Józef wracali z pielgrzymki do świątyni jerozolimskiej. Dopiero po pewnym czasie spostrzegli, że wśród powracających do Nazaretu pielgrzymów nie ma Jezusa. Natychmiast wrócili do Jerozolimy i odnaleźli Go tam, gdzie po raz ostatni z Nim byli: w świątyni. Dwunastoletni Jezus słuchał uczonych w Piśmie i zadawał im pytania. Maryjo, pomagaj nam zawsze, ilekroć zagubimy w życiu Chrystusa, byśmy wiedzieli, gdzie Go szukać, byśmy mogli ponownie się z Nim spotkać i zaprosić Go znowu do naszej codzienności.


Różaniec - tajemnice światła

CHRZEST PANA JEZUSA W JORDANIE

A gdy Jezus został ochrzczony... głos z nieba mówił: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie (Mt 3,16-17).

Janowi Chrzcicielowi przypadło zadanie bezpośredniego wskazania światu osoby Zbawiciela. Do spotkania Jezusa z Janem doszło w miejscu, gdzie Jan chrzcił i przez chrzest pokuty przygotowywał naród wybrany na spotkanie z Mesjaszem. Do ochrzczonych przez siebie Jan mówił: "Idzie [za mną] mocniejszy ode mnie... On chrzcić was będzie Duchem Świętym" (Łk 3,16). Maryjo, pomóż nam zrozumieć, że przyjmując chrzest Janowy, Jezus wszedł jeszcze pełniej w nasz ludzki świat, naznaczony grzechem, ażeby go z grzechu wyzwolić.

OBJAWIENIE SIĘ JEZUSA W KANIE GALILEJSKIEJ

Odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono... także Jezusa i Jego uczniów (J 2,1-2).

Podczas uczty weselnej Maryja spostrzegła zakłopotanie gospodarzy, którym zabrakło wina. Zwróciła się więc do Syna ze słowami: "Wina nie mają", a do pozostałych: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". To tu, w Kanie Galilejskiej, Jezus po raz pierwszy objawił swoją Boską moc, przemieniając wodę w wino.

Maryjo, przez swoją prośbę ukazałaś, że nie jest Ci obojętny ludzki niepokój, a Jezus przez jej spełnienie dowiódł, iż jest gotów zaradzać także potrzebom przyziemnym, aby otworzyć ludzkie oczy na prawdę wiary. Chrystus w Kanie objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. Pomóż, Matko, byśmy i my całym sercem uwierzyli.

GŁOSZENIE KRÓLESTWA BOŻEGO I WZYWANIE DO NAWRÓCENIA

Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: "Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" (Mk 1,14-15).

Wypełnił się czas obietnic dotyczących przyjścia Mesjasza. Nadszedł czas realizacji zbawienia poprzez przyjęcie ogłoszonej prawdy. Z daru zbawienia skorzystać mogą ci, którzy uwierzą w Ewangelię, nawrócą się i podejmą życie znaczone nauką i przykładem Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.

Maryjo, wesprzyj nas, by Chrystusowe wezwanie do nawrócenia i pójścia za Nim pozostawało dla nas zawsze aktualne i zobowiązujące nasze sumienia. Byśmy szli przez trudy życia, nawracając się i wierząc w Ewangelię.

PRZEMIENIENIE PAŃSKIE NA GÓRZE TABOR

Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę... Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy odmienił się, a Jego odzienie stało się lśniąco białe... Z obłoku odezwał się głos: "To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie" (Łk 9,28.35).

Zbliżała się męka i śmierć Chrystusa, chwila wielkiej próby wiary dla apostołów. Jezus wziął trzech uczniów na górę, by tam ukazać im inny niż ludzki wymiar swojego istnienia. Apostołowie dostrzegli w przemienionym na ich oczach Chrystusie Boga i usłyszeli od samego Ojca, że Jezus jest Synem Bożym, którego należy słuchać.

Maryjo, dopomóż, by nikomu z nas nie zabrakło świadomości, kim jest Jezus Chrystus, zwłaszcza podczas trudnej próby życiowej. Byśmy także nigdy nie zapomnieli słów Ojca: "Jego słuchajcie".

USTANOWIENIE EUCHARYSTII

To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! (Łk 22,19).

Wypowiadając te słowa w Wieczerniku, Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii, polecając nam go sprawować na Jego pamiątkę. W ten sposób miała się wypełnić obietnica Jezusa, że nie pozostawi nas samych.

Maryjo, to dla nas Twój Syn pozostał w eucharystycznych postaciach, byśmy się Nim karmili i zdobywali moc potrzebną na czas ziemskiego pielgrzymowania. Naucz nas wielbić Jezusa w Eucharystii, doświadczać, jak bardzo nas umiłował.

 

Różaniec - tajemnice bolesne

MODLITWA JEZUSA W OGROJCU

Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich (Mt 26,39).

Tak modlił się Chrystus w Ogrójcu na krótko przed swoją męką i śmiercią. Wzywał też apostołów i wszystkich nas, abyśmy z Nim czuwali, gdyż to jest jedyne zabezpieczenie przed upadkiem w godzinie pokusy i próby. "Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty" - brzmiały końcowe słowa modlitwy Chrystusa do Ojca. Maryjo, przyczyń się za nami, abyśmy i my nauczyli się przyjmować we wszystkim wolę Ojca. Tylko tak bowiem dokonuje się zbawienie świata i nasze własne.

BICZOWANIE JEZUSA

Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować (J 19,1).

Co chciał osiągnąć Piłat, skazując Jezusa na dodatkowe cierpienie, jakim była okrutna kara biczowania? Czy spodziewał się, że ocali Go od śmierci, że widok tak umęczonego Człowieka położy kres żądaniom tłumu, domagającego się śmierci Jezusa na krzyżu? Tak się jednak nie stało. Jezu cierpiący i Maryjo, któraś współcierpiała, przepraszam za to, że zgadzam się niekiedy na zło wyrządzane bliźnim i na ich cierpienie, tłumacząc sobie, że w ten sposób mogę osiągnąć większe dobro i coś w ogóle ocalić. Przepraszam za moje Piłatowe umywanie rąk.

CIERNIEM UKORONOWANIE

"Na się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie (J 18,37).

Tak określił swoją misję Jezus, zapytany przez Piłata, czy jest królem. Ludzie nie zrozumieli tej misji, ani Jezusowej odpowiedzi. Przez ukoronowanie cierniową koroną zakpili sobie z Jego królewskiej godności Jednak odrzucony przez ludzi Król pozostaje nim nadal i to On przynosi zbuntowanej ludzkości zbawienie i pokój. Maryjo, pomóż nam zrozumieć i doświadczyć w sercu, że Jezus - i tylko On - przynosi światu prawdę i nadzieję wiecznego życia.

DZIWGANIE KRZYŻA NA KALWARIĘ

Jeśli kto chce pójść za Mną... niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje (Mk 8,34).

Te słowa Chrystusa stanowią zaproszenie skierowane do każdego człowieka, by krzyż swojej codzienności związał z krzyżem Zbawiciela. Wtedy wszystko nabiera nowego sensu i nowego znaczenia. Idę przez życie, niosąc swój krzyż, a obok mnie idzie mój brat i moja siostra, mój bliźni, i także dźwiga krzyż, może jeszcze cięższy. Maryjo, bądź przy mnie, gdy staję wobec wyzwania, jakie stało się udziałem Szymona z Cyreny i Weroniki, by choć odrobinę ulgi i pomocy okazać mojemu bliźniemu. Bo to przecież oznaczają słowa: "Niech Mnie naśladuje".

UKRZYŻOWANIE I ŚMIERĆ NA KRZYŻU

Gdy przyszli na miejsce, zwane ?Czaszką?, ukrzyżowali tam Jezusa (Łk 23,33).

Zanim jednak nastąpił kres dramatu i z ust Jezusa padły ostatnie słowa: "Wykonało się", na wzgórzu Kalwarii dokonały się jeszcze inne ważne sprawy. "Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią"- uczył nas z krzyża Zbawiciel. Do skruszonego złoczyńcy powiedział: "Dziś ze Mną będziesz w raju". A na koniec zostawił nam testament: "Niewiasto, oto syn Twój"; "Oto Matka twoja", powierzając macierzyńskiej opiece Maryi całą ludzkość i każdego z nas.Maryjo, wstaw się za mną, by wydarzenia z Kalwarii nauczyły mnie przebaczania oraz miłości do Twojego Syna i Ciebie, Jego i mojej Matki. Bądź przy mnie w ostatniej godzinie, abym oddał swego ducha Ojcu w cieniu Jezusowego krzyża, żebym i ja mógł usłyszeć słowa nadziei: "będziesz ze Mną w raju".

 

Różaniec - tajemnice chwalebne

ZMARTWYCHWSTANIE JEZUSA CHRYSTUSA

Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, i rzekł do Nich: "Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom" (Łk 24,45-47).

Wydarzenia zapowiadane przez Pisma, a zrealizowane w życiu Jezusa z Nazaretu, zmieniły bieg historii, a ludzkości przyniosły nadzieję życia wiecznego. Każdy człowiek został zaproszony do uczestnictwa w Zmartwychwstaniu Chrystusa. A współuczestniczyć w nim może ten, kto Jezusa naśladuje w dźwiganiu krzyża i kto razem z Nim umiera. Jeśli bowiem z Nim umieramy, z Nim też żyć będziemy. Maryjo, proś swojego Syna, by umocnił nasze kroki na Jego ścieżkach, abyśmy nigdy z nich nie zeszli, ale wiernie trwali przy Nim, w życiu, śmierci i zmartwychwstaniu.

WNIEBOWSTĄPIENIE PANA JEZUSA

W domu Ojca mego jest mieszkań wiele... Idę przygotować wam miejsce (J 14,2).

Tak zapowiedział Chrystus swoje Wniebowstąpienie i jego głęboki sens dla każdego z nas. Miejsce w domu Ojca jest przygotowane dla tych, którzy uwierzyli i rozpoznali Chrystusa w głodnym, bezdomnym, cierpiącym i udzielili Mu pomocy. Ci usłyszą: "Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata" (Mt 25,34). Maryjo, proś za nami, by Twój Syn nauczył nas słyszeć głos Jego prośby o naszą pomoc, wypowiadany przez człowieka i jego ludzkie biedy. Byśmy nie zapomnieli słów Jezusa: "Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili" (Mt 25,40).

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym (Dz 2,4).

Przestraszeni wydarzeniami męki i śmierci Chrystusa, apostołowie spotykali się w ukryciu na modlitwie razem z Maryją, Matką Jezusa. I oto wydarzyło się coś szczególnego, co przemieniło serca uczniów i zmieniło ich życiowe postawy. Zaczęli odważnie głosić, że Jezus Chrystus żyje, że prawdziwie zmartwychwstał. I że tylko On, Jezus, jest Panem i nadzieją każdego człowieka. A wszystko to stało się dzięki darom, które otrzymali w dniu zesłania Ducha Świętego. Maryjo, wybłagaj nam u swego Syna, by zesłał moc Ducha Świętego i na nas, abyśmy tu i teraz, w swoim życiu, umieli pełnić Jego polecenie: "Będziecie moimi świadkami... aż po krańce ziemi" (Dz 1,8).

WNIEBOWZIĘCIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem (J 17,24).

Maryja została dana Jezusowi przez Boga jako Matka. Była z Nim w Betlejem, gdzie się narodził, w Nazarecie, gdzie wzrastał w łasce u Boga i ludzi, i na Kalwarii, gdzie zrealizował najważniejszy etap swojej misji - zbawienie świata. Jezus chciał, żeby przebywała na zawsze tam, gdzie On jest. Maryja Niepokalanie Poczęta, wolna od grzechu, uwolniona została także od oczekiwania w grobie na dzień zmartwychwstania. Jej zaśnięcie było zarazem przejściem do chwały Wniebowzięcia z duszą i ciałem. Maryjo, wielkie rzeczy uczynił Ci Wszechmogący, bo byłaś Mu wierna i całkowicie oddana. Upraszaj nam, Matko, łaskę wierności i oddania Bogu w naszym życiu.

UKORONOWANIE MARYI NA KRÓLOWĄ NIEBA I ZIEMI

Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie (Ap 3,21).

Maryja odniosła zwycięstwo. Pokonała grzech i śmierć, a także ludzką słabość. W Liście św. Pawła (2 Tm 2,11) czytamy: "Jeżeliśmy bowiem z Nim współumarli, wespół z Nim i żyć będziemy. Jeśli trwamy w cierpliwości, wespół z Nim też królować będziemy". Królowanie Maryi oznacza świadczenie miłości i opieki tym, dla których stała się Matką, oraz nieustanną troskę o to, by nikt z odkupionych przez Jej Syna nie zginął, ale doszedł do pełni życia wiecznego. Maryjo, nasza Matko i Królowo, Królowo różańca świętego, Królowo Polski, Królowo świata, prowadź nas bezpiecznie do swojego Syna. Amen.


Jak odmawiać różaniec?

 

alt

1. Na krzyżyku, na stojąco odmawiamy Wierzę w Boga.

2. Odmawiamy Ojcze nasz.

3. Teraz mamy trzy paciorki na każdym z nich odmawiamy Zdrowaś Maryjo Pierwsza modlitwa to jest modlitwa za pogłębienie wiary, druga za pogłębienie nadziei, trzecia za pogłębienie miłości. Dobrze wypowiadać słowa: modlitwa za pogłębienie (wiary, nadziei, miłości)

4. Na przerwie odmawiamy Chwała Ojcu, następnie O mój Jezu, później wykonujemy zapowiedź pierwszej tajemnicy.

5. Teraz odmawiamy Ojcze nasz.

6. Pozycję szóstą reprezentuje 10 paciorków na każdym z paciorków odmawiamy Zrowaś Maryjo.

7. Po odmówieniu dziesiątki przechodzimy do przerwy, na przerwie odmawiamy dwie modlitwy: 

  Chwała Ojcu i O mój Jezu następnie wykonujemy zapowiedź kolejnej tajemnicy.

8. Na pozycji ósmej odmawiamy Ojcze nasz. Potem przechodzimy do punktu 6

9. Na zakończenie na medaliku należy odmówić Pod Twoją obronę oraz można dodać Wieczny odpoczynek

Słów kilka...

 

Kto nie zna przeszłości,

nie może kosztować przyszłości...

Rainer Kunze

Myśl z przestrzeni społecznej

Jedni czytają horoskopy, inni G... lub sondaże, a jeszcze inni kalendarz katolicki.

 

Wojciech Cejrowski

 

Jan Budziaszek (muzyk z zespołu "Skaldowie")

Dzisiaj jest

czwartek,
11 lutego 2016

(42. dzień roku)

Święta

Czwartek. Dzien powszedni albo wspomnienie Najswietszej Maryi Panny z Lourdes.

Krzyże